Międzynarodowy Dzień Pamięci Osób Zaginionych został zainicjowany przez organizację pozarządową FEDEFAM, która została założona w 1981 roku na Kostaryce. Celem działalności organizacji jest przybliżenie społeczeństwu problematyki związanej z losem osób potajemnie uwięzionych oraz zaginionych w wielu krajach Ameryki Łacińskiej. Zgromadzenie Ogólne ONZ przyjęło rezolucją z 18 grudnia 1992 roku Międzynarodową konwencję o ochronie wszystkich osób przed wymuszonym zaginięciem. Dąży ona do walki ze wszelkimi formami wymuszonych zaginięć oraz wspiera wysiłek na rzecz zapobiegania torturom i złego traktowania ludzi na całym świecie. Zgromadzenie Ogólne ONZ 21 grudnia 2010 roku ustanowiło
Międzynarodowy Dzień Ofiar Wymuszonych Zaginięć przypadający również na 30 sierpnia.
W Polsce największą organizacją pozarządową, która zajmuje się problemami zaginięć jest Fundacja ITAKA – Centrum Poszukiwań Ludzi Zaginionych. Organizacja powstała w 1999 roku i od tego czasu zajmuje się poszukiwaniem osób zaginionych, udzielaniem wsparcia dla rodzin i bliskich oraz profilaktyką zaginięć. Fundacja współpracuje z Komendą Główną Policji oraz prowadzi całodobową linię wsparcia dla rodzin, a także Telefon w Sprawie Zaginionego Dziecka. Corocznie do policji trafia około 17 tys. zgłoszeń o zaginięciach, zaś do Fundacji około 1,5 tys. Ze wszystkich zgłoszeń prawie 80% zaginionych osób udaje się odnaleźć w ciągu kilu tygodni. Internetowa baza osób zaginionych Fundacji ITAKA prowadzona jest od 2000 roku i także zawiera zestawienie osób o nieustalonej tożsamości. Wśród osób zaginionych znajdują się również dzieci. Spośród wszystkich zgłoszeń, każdego roku policja odnotowuje około 320 zaginięć dzieci do 6 roku życia, około 800 zaginięć dzieci w wieku 7-13 lat i około 5 3400 zaginięć dzieci w wieku 14-17 lat. Niektórzy giną bezpowrotnie, na szczęście większość udaje się odnaleźć, czasami wbrew ich woli. Wśród licznych zgłoszeń można wyróżnić zaginięcia dzieci, nastolatków, osób dorosłych i starszych, a także porwania rodzicielskie. Każdy, kto posiada informacje dotyczące poszukiwanej osoby powinien przekazać je organizacji lub policji. Nawet najgorsza wiadomość jest lepsza niż niepewność dotycząca losu osoby zaginionej.