Adwent to okres, który jest oczekiwaniem na powtórne przyjście Jezusa Chrystusa oraz upamiętnieniem czasu poprzedzającego wcielenie, czyli pierwszego pojawienia się Zbawiciela na świecie. Rozpoczyna się on od I Nieszporów czwartej niedzieli poprzedzającej Święto Bożego Narodzenia. Pierwsza niedziela Adwentu wypada od 27 listopada do 3 grudnia i jednocześnie inauguruje rok liturgiczny w Kościele katolickim.
Adwent trwa do wigilii Bożego Narodzenia.
Ważnym elementem Adwentu są wieńce, które święci się już w sobotę przed pierwszą jego niedzielą. Tradycja ta została zapoczątkowana w kraju naszych zachodnich sąsiadów. Członek Kościoła ewangelickiego Niemiec Johann Wichern, w 1839 roku postanowił umilić dzieciom ze stacji pomocy społecznej w Hamburgu oczekiwanie na gwiazdkę. Zbudował on duży kwadrat, gdzie umieścił świece – cztery duże na każdą niedzielę Adwentu oraz mniejsze na dni robocze. Światło bijące ze świec z jednej strony miało zapewnić podopiecznym trochę ciepła w ponure, zimowe dni, z drugiej wieniec już w czasach starożytnych był symbolem zwycięstwa, co odnosiło się do wiktorii Chrystusa nad grzechem i śmiercią. W Kościele katolickim wieniec pojawił się w 1925 roku. W pierwszą niedzielę Adwentu na wieńcu zapala się świecę symbolizującą przebaczenie przez Stwórcy nieposłuszeństwa Adama i Ewy wobec Niego
Kolorem, który dominuje w pierwszą niedzielę Adwentu oraz w jego pierwszej fazie (czyli do 16 grudnia), jest fioletowy. Kapłan zakłada do mszy świętej ornat w tej barwie, nakrywa się nim także ołtarz. Fiolet symbolizuje czas pokuty i przygotowania do świąt Bożego Narodzenia. Podczas nabożeństwa czytane są fragmenty z księgi proroka Izajasza, Listu do Koryntian oraz Ewangelii św. Marka.