Do najbliższych obchodów Wielkanocy we Włoszech zostało 67 dni, czyli 2 miesiące i 8 dni.
W 2026 roku Wielkanoc we Włoszech przypada na 5 kwietnia (niedziela).
Wielkanoc we Włoszech (Pasqua) to wyjątkowe święto, gdyż to przecież tutaj znajduje się Stolica Apostolska. Wielkanocna msza odprawiana przez papieża to jednak tylko część atrakcji, w wielu miastach odbywają się unikatowe procesje i wydarzenia, a na świątecznych stołach pojawiają się lokalne przysmaki.
Niedziela Wielkanocna we Włoszech
- Msza papieska w Watykanie
Niedziela Wielkanocna dla wielu osób rozpoczyna się uroczystą mszą, a ta najważniejsza odbywa się w Watykanie, w Bazylice św. Piotra. Na placu przed świątynią gromadzą się tysiące wiernych z całego świata, a odpowiedzialna za organizację publiczności Prefektura papieska zaleca zamawianie biletów (są bezpłatne) kilka miesięcy wcześniej. Kto nie zdążył, może obejrzeć to wydarzenie w telewizji. Tradycyjnie papież wygłasza orędzie oraz udziela uroczystego błogosławieństwa „Urbi et Orbi” – „Miastu i światu”.
- Świąteczne zwyczaje
W Polsce najważniejszym momentem Niedzieli Wielkanocnej jest śniadanie, natomiast we Włoszech obiad rodzinny. Tamtejsza kuchnia jest mocno zróżnicowana, stąd menu świątecznego posiłku różni się w zależności od regionu. Najczęściej przyrządza się jagnięcinę jako symbol narodzin, w najróżniejszej postaci. Np. w Abruzji podawana jest ona z serem pecorino i jajkami, w Emilia-Romania jako kotlety w panierce, natomiast w Piemoncie w formie pierożków wraz z innymi rodzajami mięs. Praktycznie każdy region Italii ma coś specjalnego na Wielkanoc, jada się także jajka na twardo, karczochy, rosół z pierożkami, lazanię itp. Popularnym daniem przygotowywanym tylko na święta jest tzw. „wielkanocny tort”. Wbrew nazwie nie jest to ciasto, ale zapiekanka z buraków, grzybów, jajek i chleba namoczonego w parmezanie.
Jeśli chodzi o słodkości, to na włoskich wielkanocnych stołach stawiana jest colomba. To babka drożdżowa z dużej ilości jajek i bakalii. Jej nazwa i wygląd nawiązuje do gołębicy, bowiem po złożeniu powinna przybrać kształt lecącego ptaka. Inna symbolika przypomina o historii z VI wieku, kiedy zaproponowano ciasto władcy Longobardów, który okupował Pavię. Dzięki temu nastał pokój między zwaśnionymi stronami.
We Włoszech nie ma tradycji związanych z króliczkiem wielkanocnym i pisankami, ale są za to wielkie w czekoladowe jaja z niespodziankami. Dzieci znajdują w nich przeważnie zabawki i maskotki.
Wyjątkowe procesje
We Włoszech odbywają się różne procesje na cześć zmartwychwstania Jezusa, dwie z nich zasługują na szczególną uwagę.
- Scoppio del Carro
Wielkanoc we Florencji znana jest jako „Scoppio del Carro”. To tradycja, która sięga swoją historią czasów pierwszych krucjat. Jeden z zasłużonych obywateli w zamian za męstwo podczas walki o Jerozolimę otrzymał od swojego dowódcy trzy krzemienie z Kościoła Grobu Świętego, obecnie przechowywane są w kościele Santi Apostoli. To właśnie od nich odpalany jest ogień, który przenoszony jest w procesji aż do słynnej Katedry Najświętszej Marii Panny. Żołnierze, duchowni, muzycy i mieszkańcy miasta eskortują zabytkowy wóz, ciągnięty przez białe woły zdobione girlandami z pierwszych wiosennych kwiatów i ziół. Po dotarciu na miejsce, arcybiskup wysyła z Katedry rakietę w kształcie gołębicy, która uruchamia efektowny pokaz fajerwerków. Florentczycy Wielkanoc od wielkiego wybuchu rozpoczynają już od ponad 300 lat, zgodnie z wierzeniami ma to zapewnić obfite zbiory i szczęście.
- Madonna che scappa
Jedno z najciekawszych wydarzeń podczas Niedzieli Wielkanocnej w skali całego świata ma miejsce w abruzyjskim miasteczku Sulmona. „Madonna che scappa”, czyli „Uciekająca Matka Boska” to połączenie procesji i przedstawienia spotkania Matki Boskiej z zmartwychwstałym Jezusem, w której udział biorą członkowie zwaśnionych dawniej bractw. Punktem kulminacyjnym jest wyścig bractw z figurą Madonny oraz symboliczna zmiana ubrania przy pomniku Jezusa, z czarnych żałobnych na zielone, symbolizujące odrodzenie. Zza pomnika odlatuje 12 białych gołębi, a wszystko jest szczegółowo dopracowane przez organizatorów, czyli członków bractw. Spoczywa na nich duża odpowiedzialność, bowiem jeśli figura przewróci się, nie uda się zmienić szat albo któryś z gołębi nie odleci, ma to wróżyć niedobre nowiny.